In Zeeland zijn twee soorten oesters, namelijk de ‘Zeeuwse Platte’ en de ‘Zeeuwse Creuse’. De enige overeenkomst tussen deze twee oesters is dat ze allebei in Grevelingen en de Oosterschelde gekweekt worden. De Zeeuwse Platte wordt ook wel ‘Le Platte’, ‘Beton’ of ‘Flat Oyster’ genoemd.

Deze oester heeft de meest verfijnde smaak onder de oesters. Deze smaak is langzaam tot stand gekomen want deze oester is pas rijp voor consumptie na vijf tot zes jaar. De Zeeuwse Platte is een schaars goed omdat ze wordt verdreven door de snelgroeiende Zeeuwse Creuse. Door de schaarste komen de platte oesters steeds vaker uit Denemarken en Ierland.

Hoewel er vele manieren zijn om van oesters te genieten, is het toevoegen van een schijfje citroen en vervolgens de oester levened en wel op te slurpen de meest bekende. De schelp is meestal peervormig tot bijna rond. Hoe jonger, hoe ronder. Hij is meestal tot 10 cm lang en de kleur is vuilwit, met bruingrijze en blauwgrijze banden. De binnenkant van de schelp wit.

De oester is, zoals de meeste tweekleppige schelpdieren, een filteraar. Het dier leeft van planktonalgjes, het water wordt over een soort zeef gepompt, waar het plankton eruit wordt gehaald en vandaar door trilharen naar de maag wordt geleid. Het water gaat verder over de kieuwen, waar de zuurstof eruit wordt gehaald.

De voortplanting vindt plaats van mei tot augustus. Uit de eitjes ontstaan larfjes, na verloop van tijd ontwikkelen die larfjes een schelpje en zinken dan naar de bodem. Ze moeten een ondergrond vinden waar ze zich op vasthechten. Kwekers sturen dit proces, ze bieden een goede hechtingsondergrond aan op plaatsen waar kwekers en vissers en goed bij kunnen.