De baarsachtigen vormen een uitgebreide familie. Baarzen komen in heel Europa voor, behalve aan de Spaanse, Portugese en Zuid Italiaanse kusten. Verder zijn ze te vinden in Noord Amerika en Noord Azië. De montere baars leeft graag in meren en brede rivieren met langzaam stromend water. Net als de snoek is een baars een roofvis, maar heeft een kleine bek zodat hij met kleine visjes genoegen moet nemen, wat de visstand soms ongunstig kan beïnvloeden.

De baars is gemakkelijk te herkennen aan zijn duidelijke zwarte dwarsstrepen die over zijn rug lopen en in de grijswitte buik uitlopen. Tamelijk bijzonder bij deze vis zijn de kieuwbedekkingen, die in een stevige doorn uitlopen. De buikvinnen zijn meestal licht oranje en aan de achterkant van de eerste rugvin heeft deze vis een pikzwarte pigmentvlek. De rugvin heeft grote stekels, die in noodgevallen opgezet kunnen worden om eventuele belagers de trek in baarsfilet te ontnemen.

Maar helaas voor deze vis is zijn delicate vlees in de keuken zeer geliefd. Baarzen worden dan ook bij scholen tegelijk uit het water gehaald om levens genieters een lekker maaltje vis te verschaffen.

Hier volgt een aantal recepten:

Baarsfilet met citroenpartjes

Ingrediënten:

• 800 g baarsfilet
• zout, versgemalen witte peper
• 3 citroenen
• 1 afgestreken eetl. kristalsuiker
• 3 eetl. wijnazijn
• 5 dl droge witte wijn
• 50g boter
  

Bereidingswijze:

1. Deel de geschilde citroenen op in partjes. Breng de filet op smaak met zout en peper, rol in elk stukje filet een partje citroen en zet dit vast met een houten prikkertje.
2. Breng de azijn en de suiker aan de kook, tot de suiker karameliseert. Giet nu de witte wijn erbij, breng het mengsel aan de kook en op smaak met zout en peper en laat het afkoelen.
3. Leg de filetrolletjes in een beboterde braadpan, giet het kookvocht erbij en laat het,met een deksel op de pan, 15 minuten zachtjes trekken.
4. Leg de rolletjes op voorverwarmde borden en houd ze warm.
5. Laat het kookvocht tot de helft inkoken, roer de boter erdoor, breng het op smaak, schep het over de visrolletjes en dien het gerecht meteen op.
   

Baarsfilet in bierdeeg

Ingrediënten:

• 600 g baarsfilets
• 2 eetlepels citroensap
• zout, versgemalen witte peper
• olie voor in de frituurpan
• Bierdeeg:
• 150 g meel
• 2 dl pils
• 1 afgestreken theelepel zout
• 1 eetl. olie
• 2 eieren zonder dooier
  

Bereidingswijze:

1. Zeef voor het bierdeeg het meel in een grote schotel, strooi er zout over en schuif het meel nd deegaar de kanten. Giet onder voortdurend roeren het bier in het midden van de schotel en roer meel en bier tot een glad deeg. Terwijl u blijft roeren, moet u nu de olie erbij gieten, een deksel op de schotel zetten en het deeg minstens 30 minuten zo laten.
2. Leg intussen de filets op een plat bord, bestrooi ze aan beide kanten met zout en peper en besprenkel ze met citroensap.
3. Vlak voor u de vis frituurt, moet u het eiwit van de twee eieren goed klutsen en met een spatel zorgvuldig door het deeg roeren. Het deeg moet zo dik zijn dat het in zware druppels van de spatel zakt.
4. Wentel de stukken vis met twee vorken door het deeg, laat ze in de hete olie glijden en frituur ze 3 tot 5 minuten, tot ze goudbruin en knapperig zijn.
5. Haal ze met een schuimspaan uit de frituurpan , laat ze goed uitlekken, schep ze in een voorverwarmde schaal en houd ze warm, tot u alle filets gefrituurd hebt.
   
6. Garneer dan de schaal met schijfjes citroen en takjes peterselie en dien het gerecht op met een groene salade.

De Manhattan, een neefje van de Martini, is al meer dan honderd jaar een populair drankje. Het verhaal wil dat de cocktail aan het eind van de 19e eeuw is bedacht in de Manhattan Club in New York voor Winstons Churchill’s Amerkaanse moeder. De Manhattan is een mix van whisky, zoete vermout (om de droge smaak van de whisky af te zwakken) en een bitter (om een aparte, kruidige toets toe te voegen). Oorspronkelijk werd de cocktail gemaakt met pure roggewhisky, maar toen roggewhisky tijdens de drooglegging grotendeels verdween en de Amerikaanse producenten daarna het hele distilleerproces vanaf het begin moesten opbouwen, duurde het een paar jaar  voordat Amerikaanse whisky weer leverbaar was.

Canadese whisky was echter direct verkrijgbaar (kleine hoeveelheden werden in de jaren twintig Amerika binnengesmokkeld). En zo werd Canadese whisky de basis voor de Manhattan. Probeer de Manhattan eens met roggewhisky voor een iets wrangere versie. Gebruik de verhoudingsgewijs zoete bourbon als u de voorkeur geeft aan een zoete cocktail, of probeer Canadese whisky voor een subtiele, uitgebalanceerde mix.

Probeer ook eens de Stirrings Cocktails!