Omdat ik me verwonderde naar het stadium van de krab zonder schaal, heb ik me een beetje in de materie verdiept. Het verhaal van de krab zonder schaal is een verhaal van de natuur, de maanstanden en seizoenen. Het is een lentedelicatesse waar krabliefhebbers net zo naar uitkijken als kinderen naar Sinterklaas. Op de wereld zijn meer dan 400 krabbensoorten, maar niet een zo lekker als de shoft-shell krab.

Het is de blauwe krab die aan het eind van de winter zijn harde omhulsel, waar hij uit is gegroeid, afgooit. Het seizoen voor soft-shell krab is kort. Er kan worden geoogst laat in de lente en de periode is kort, want de krab moet worden gevangen, net na het verschalen en vlak voordat de harde schaal terug gaat komen.

Als je een ander soort krab wilt eten, moet je door de harde schaal heen om kleine stukjes vlees los te peuteren, maar de shoft-shell krab is volledig eetbaar, het zijn extreem malse schaaldieren, met de eerlijke smaak van zee. Als je ooit de kans krijgt ze to kopen, koop dan alleen verse, ze mogen niet vissig ruiken, laat de visboer de krabben voor je schoonmaken.

Eet ze nog dezelfde dag, want je kunt ze niet bewaren. Als je ooit de kans krijgt om ze in een goed restaurant te eten, bestel ze dan. Zoals ik eerder heb geschreven, de eetbeleving is “goddelijk“.

Saskia.

In de herfst van 2006 zijn mijn man en ik samen in Massachussets, New Hampshire en Maine geweest. De herfst is een prachtige tijd om daar te zijn, de kleuren van de bladeren aan de bomen zijn geweldig, u heeft er vast wel eens van gehoord, de Indian Summer!

En vreselijk leuk, langs de weg (Route 1a) overál pompoenen; niet twee of drie, néé, honderden!

Om te kopen voor versiering en om er lantaarns van te snijden, óf voor de echte creatievelingen, om er poppen van te maken.

Persoonlijk vind ik deze “scarecrows” kunst.

De kleinere suiker pompoenen worden gegeten, je kunt er heerlijk brood mee bakken, cakes, taarten, muffins en natuurlijk kun je er pompoensoep van maken.

Verder is pompoenpurée een verrukkelijk bijgerecht bij wild en zoals u ongetwijfeld weet, het wildseizoen komt er weer aan, ik kan me erop verheugen!

De gemakkelijkste manier om suikerpompoenen te koken is ze op hun zij te leggen en de bovenkant ervan af te snijden. Snijd de pompoen in vieren en verwijder de zaden. Plaats de kwarten in een bakpan en voeg 2½ centimeter water toe. Bedek het geheel met aluminiumfolie of doe er een deksel op, dat goed afsluit en bak ze in de oven op 200 graden Celsius, totdat ze gaar zijn als u er met een vork in prikt, dit zal ongeveer een uur gaan nemen.

Giet ze af, laat alles afkoelen en schraap het pompoenenvlees uit de schil en doe het in een grote schaal.

Maak er puree van met een foodprocessor of haal alles door een pureerzeef. U kunt deze heerlijke puréé voor heel veel recepten gebruiken, onder andere voor bij het wild van straks…

Maak het geheel op smaak met versgemalen (zee)zout en zwarte peper. Proef de “indian summer”!

Klik hier voor een heerlijk recept voor pompoenensoep!

Saskia.

Uien caramelliseren is duidelijk een kwestie van geduld. Als je uien heel langzaam bakt, komen de natuurlijke suikers vrij en deze gaan dan caramelliseren. Dit proces ontstaat alleen tijdens een heel traag bak traject, als je de temperatuur te hoog zet, verbranden de uien en worden ze bitter van smaak. Maar als je geduld hebt, word je rijkelijk beloond. Want goed gebakken uien kun je in bijna alle wenselijke gerechten gebruiken. Denk aan salades, sauzen, dips, stoofpotten, pizza, kip, steaks, gegrilde vis en vegatarische gerechten. Dit proces geldt ook voor een ingredient als sjalot, lenteui en prei.

Deze groenten zijn vrij scherp van smaak, maar door ze langzaam te garen, kunnen ze een zoete, diepe smaaksensatie worden.

Pizza, met gecaramelliseerde ui en blauwe kaas. Deze pizza is eigenlijk een winter pizza, de tomaten zijn bijna op, maar ui is er in overvloed.

Ingrediënten:

• 2.5 eetlepels olijfolie
• 5 middelgrote uien (ongeveer 750 gram), in hele dunne schijfjes gesneden
• 3 teentjes knoflook, fijn gesneden
• zout en peper naar smaak
• 1 eetlepel gedroogde rozemarijn
• 1 eetlepel gedroogde salie
• 1 eetlepel gedroogde tijm
• 1 eetlepel ongezouten boter
• 1 krop grof gehakte walnoten
• 1 kant en klare pizzabodem, of zelf een pizzabodem maken
• 3 eetlepels versgemalen parmezaanse kaas
• 3 ons gorgonzola (of een andere blauwschimmelkaas)

Bereidingswijze Eerst de uien heel zachtjes koken. Doe 1.5 eetlepel olie in een grote koekenpan, zet de vlam er zachtjes onder. Voeg de uien en knoflook toe en bak het geheel zo’n 20 tot 25 minuten, blijf roeren, totdat de uien zacht en glazig zijn.

Breng op smaak met zout en peper. Voeg de rozemarijn, salie en tijm toe, laat alles nog een minuut koken. Leg het mengsel op een bord en zet het aan de kant. Verhit in dezelfde koekenpan, 1.5 theelepel olie en de rest van de boter, doe de vlam er zachtjes onder. Doe de walnoten in de pan en laat onder voortdurend roeren, de walnoten 4 minuten koken.

Breng op smaak met peper en zout en zet het geheel aan de kant (de uien en walnoten kunnen eventueel een dag van te voren klaargemaakt worden, bewaar ze in de koelkast). Besmeer de pizzabodem met een theelepel olie en leg de gegaarde uien er bovenop. Nu de walnoten en daarna alles bestrooien met de parmezaanse kaas.

Nu de blauwschimmelkaas er bovenop, op smaak maken met peper en de laatste 1/2 theelepel olie er overheen sprenkelen. De pizza 15 minuten afbakken. Wanneer de korst mooi goudbruin is en de kaas gesmolten is, is de pizza klaar. Lekker eten!