Was het vroeger echt gezellig?
Gister een boek gelezen over de fondue en gourmet-rage. Weet u het nog? Ik vond het altijd zó spannend, de voorpret, het inkopen, het uitdenken.. Het was allemaal een ware lust.
Op een speciaal toestelletje werd door iedereen zijn eigen gerecht samengesteld en klaargemaakt.
Voor mijn gevoel waren er twee soorten fondue:
- Alles bakken in olie
- Alles garen in bouillon
Ik vond het laatste spannend, waarschijnlijk ook omdat ik jong was en op de calorieën lette. Veel vis en groente natuurlijk en als bijzonder einde ‘het drinken van de door fonduen ontstane bouillon’.
De vleesfondue zag er altijd veelbelovend uit. Wat véél vlees! Iedereen at en at, veelal werden de fonduestokjes van een ander gepakt, wat ook weer veel rumoer gaf aan de tafel. Was dit alleen bij ons zo, of was dit in alle gezinnen hetzelfde, was dit ‘probleem’ gewoon fondue gerelateerd? Ik ben er nog steeds niet achter.
Gourmetten was ná de fondue het nieuwe culinaire avontuur. Iedereen kreeg aan tafel een eigen pannetje met een anti-aanbak laag, waardoor aanbakken bijna onmogelijk werd en een minimum aan vet kon worden gebruikt.
De mogelijkheden van gerechten waren onbegrensd, als alle ingekochte ingrediënten op tafel stonden, hoefde de gastvrouw( in die jaren nog wel, nu waarschijnlijk gastheer)alleen nog maar tips te geven.
Ook bij deze, heel sociale , vorm van eten, was ik altijd vol, maar nooit echt ‘happy’.
Hetzelfde als eten bij de Chinees, ik kan het niet zeker weten, maar ik vermoed dat er meer mensen zijn die met mij dezelfde ervaring hebben, het naar binnen werken is geweldig, alleen het gevoel daarna… Pijn, pijn, pijn en SPIJT!
Maar toch denk ik dat de fondue en gourmet-rage nut heeft gehad, we zijn over eten na gaan denken. Bewust van het feit dat het belangrijk is, iedereen moet de goede voedingsmiddelen binnen krijgen, het zijn de bouwstenen van ons lijf. En het lijf zijn we zelf, het is ons omhulsel waarmee we alles waarnemen en daardoor reageren en daardoor doen.
En doen, daar gaat het om. Sociaal bezig zijn is een belangrijk aspect, zeker in deze tijd van (voor mij) bijna overcommunicatie . Maar gelukkig kunnen we nog steeds zelf kiezen welke informatie we interessant vinden. Net als vroeger bij de fondue of bij de gourmet, je kon zelf kiezen wat je op je bordje kreeg!





